اعیاد قربان و غدیر (دهه مهرورزی)

از عید قربان که شاخص بندگی و اطاعت حضرت ابراهیم (علیهالسلام) و ولایت این پیامبر از سوی پروردگار است تاعید غدیر(عیدالله الافضل) که تجلی رسالت در امامت با منصوب شدن حضرت مولی الموحدین ، امیر المؤمنین علی (علیهالسلام) ، توسط پیامبر مکرم اسلام حضرت محمد مصطفی (صلوات الله علیه و آله و سلم) به جانشینی و امامت مسلمین و با الهام از فرمایشات ولی امر مسلمین حضرت آیتالله العظمی خامنهای (مد ظله العالی) که فرمودند : « از روز عید قربان تا روز عید غدیر(عیدالله الاکبر) ، در واقع یک مقطعی است متصل و مرتبط با مسئله امامت» . چه زیباست که ایام بین این دو عید بزرگ را دهه امامت و ولایت نام گذاشتند .

واقعه غدیر حادثه اى تاریخى نیست که در کنار دیگر وقایع بدان نگریسته شود. غدیر تنها نام یک سرزمین نیست. یک تفکر است، نشانه و رمزى است که از تداوم خط نبوّت حکایت مى کند. غدیر نقطه تلاقى کاروان رسالت با طلایه داران امامت است.

آرى غدیر یک سرزمین نیست، چشمه اى است که تا پایان هستى مى جوشد، کوثرى است که فنا برنمى دارد، افقى است بى کرانه و خورشیدى است عالمتاب.

عید قربان که پس از وقوف در عرفات (مرحله شناخت) و مشعر (محل آگاهی و شعور) و منا (سرزمین آرزوها، رسیدن به عشق) فرا مى رسد، عید رهایى از تعلقات است. رهایى از هر آنچه غیرخدایى است. در این روز حج گزار، اسماعیل وجودش را، یعنى هر آنچه بدان دلبستگى دنیوى پیدا کرده قربانى مى کند تا سبکبال شود.

صدای پای عید می آید. عید قربان عید پاک ترین عیدها است عید سر سپردگی و بندگی است. عید بر آمدن انسانی نو از خاکسترهای خویشتن خویش است. عید قربان عید نزدیک شدن دلهایی است که به قرب الهی رسیده اند. عید قربان عید بر آمدن روزی نو و انسانی نو است.

کتابخانه عمومی امیرکبیر...